Αναστασιματάριον αργόν, περιέχον τα αναστάσιμα του Εσπερινού, Όρθρου και Λειτουργίας μετά των αναστασίμων κανόνων, αργών καταβασιών, τιμιωτέρων, κατανυκτικών, μαρτυρικών και νεκρωσίμων μετά των ένδεκα εωθινών εν τω τέλει, μελοποιηθέν παρά Πέτρου λαμπαδαρίου του Πελοποννησίου Και ήδη επιδιορθωθέν μετά προσθήκης παρά Κωνσταντίνου πρωτοψάλτου της του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, νύν τρίτον εκδοθέν εις τύπον παρά Θεοδώρου παπά Παράσχου Φωκαέως, αναλώμασι τού τε ιδίου και των φιλομούσων συνδρομητών, εν Κωνσταντινουπόλει εκ της τυπογραφίας των αδελφών Ιγνατιάδων ,αωλθ΄ 1839
Σελ 336, σχήματος 8ου.
Περιέχει τα του αργού Αναστασιματαρίου, σε σύντομο στιχηραρικό μέλος. Πρόκειται για τη συμπληρωμένη μορφή του αργοσυντόμου Αναστασιματαρίου, που έχει επικρατήσει μέχρι σήμερα, και βρίσκεται σε συνεχή χρήση. Από την έκδοση αυτή διαχωρίζεται πλέον το αργοσύντομο Αναστασιματάριο από το σύντομο, το οποίο συνεκδίοεται και χαρακτηρίζεται ως «νυν το πρώτον εκδοθέν εις τύπον» (βλ αρ. 29), και προσθέτονται αργές καταβασίες καθώς και οι σύντομες δοξολογίες του Πρωτοψάλτου Μανουήλ. Επίσης καταχωρούνται για πρώτη φορά από τον Φωκαέα, με δική του μελοποιΐα, σε στιχηραρικό τρόπο, τα απόστιχα και τα αναστάσιμα στιχηρά των αίνων στους ήχους Τρίτο, Βαρύ και πλ. του Τετάρτου και τα απόστιχα του Τετάρτου. Ως προς τις σημερινές εκδόσεις του Αναστασιματαρίου διαφέρει μόνο στη διάταξη των εωθινών που τα έχει στο τέλος, αντί σε κάθε ήχο, και στο ότι δέν περιέχει και τα ευλογητάρια του Μ. Σαββάτου.
Ο Φωκαέας το χαρακτηρίζει σαν τρίτη έκδοση, συμπεριλαμβάνοντας και το Αναστασιματάριο του Χουρμουζίου έκδοσης 1832 (βλ. αρ. 9). Το Αναστασιματάριο αυτό ξαναεκδόθηκε στερεότυπα το 1855 (βλ. αρ. 66) από τον υιό του Θ. Φωκαέα Κωνσταντίνο ως τέταρτη έκδοση, παρά το ότι είχε εν τω μεταξύ εκδοθεί το 1846 ως τέταρτη έκδοση από τον Ιωάννη Λαμπαδάριο (βλ. αρ. 41).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου