Ταμείον Ανθολογίας περιέχον τά τε χερουβικά και κοινωνικά απάσης της ενιαυσίου ακολουθίας μετά τινων μαθημάτων και δέκα καλοφωνικών ειρμών εν τω τέλει, τα μέν επιδιορθωθέντα, τα δέ μελοποιηθέντα και τονισθέντα παρά Κωνσταντίνου πρωτοψάλτου της του Χριστού Μ. Εκκλησίας κατά παράδοσιν δέ αυτού απαραλλάκτως εξηγηθέντα κατά την νέαν της μουσικής μέθοδον παρά του α΄ δομεστίκου Στεφάνου, νύν το πρώτον εκδοθέντα εις τύπους. Τόμος δεύτερος, εν Κωνσταντινουπόλει, εκ της του Γένους πατριαρχικής τυπογραφίας 1846
Το βιβλίο είναι αρκετά σημαντικό γιατί καταγράφει την παράδοση του παπαδικού, κυρίως, μέλους, όπως αυτό διατηρήθηκε μέχρι την εποχή εκείνη και αποδόθηκε από το προσωπικό και χαρισματικό ύφος του Κωνσταντίνου, ο οποίος ήταν ο τελευταίος Πρωτοψάλτης που έψαλλε με το παλαιό σύστημα γραφής της βυζαντινής μουσικής και θεωρείται από πολλούς, ίσως όχι άδικα, ως ο πράγματι τελευταίος χρονοικά της σειράς των γνησίων μεγάλων Πρωτοψαλτών της Μ.τ.Χ.Ε. Ο Α´ τόμος κυκλοφόρησε το 1845 (βλ. αρ. 39). Ξαναεκδόθηκε αναστατικά από τον εκδοτικό οίκο Β. Ρηγόπουλου.
Χατζηθεοδώρου Γεώργιος, Βιβλιογραφία της Εκκλησιαστικής Βυζαντινής Μουσικής, τόμ. Α´ (1998), αρ. 43, σ. 91-92
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου